ISSN: 1305-385X
Hakkında: Özel sayılar şeklinde yayınlanır.
|
|
|
Atriyoventriküler Ileti Bozuklukları
Dr. Çağatay ERTAN,a Dr. Bülent ÖZİNa
aKardiyoloji AD, Başkent Üniversitesi Tıp Fakültesi, ANKARA
Atrioventriküler (AV) düğüm, kardiyak ileti sisteminde atriyumlardan kaynaklanan uyarıların ventriküle iletilmesini sağlayan ve kontrol eden bir yapıdır. Sağ atriyum içinde yer alan bu yapıda, Koch üçgeninin tepesinde yerleşmiş bulunan kompakt AV düğüm bu yapının en önemli fonksiyonel ünitesidir. Atriyoventriküler ileti bozuklukları genellikle 1. derece, 2. derece ve 3. derece AV blok olarak sınıflandırılmakla birlikte bu sınıflamaya uymayan AV blok tipleri de mevcuttur. AV ileti bozukluklarında prognozu belirleyen en önemli unsurlar bloğun yeri ile altta yatan kalp hastalığının tipi ve şiddetidir. AV blok sınıflaması tamamen elektrokardiyografik kriterlere dayanmakla birlikte bu sınıflama bloğun yeri konusunda da bazı fikirler verebilmektedir. Birinci derece AV blok EKG’de PR aralığında uzama olarak tanımlanır ve PR aralığı için sınır değer 200 milisaniye (bazı yazarlara göre 220 milisaniye) olarak kabul edilir. İkinci derece AV blok tip I ve tip II olarak ikiye ayrılır. Tip I 2. derece AV blok giderek uzayan PR aralıkları ve sonrasında bir P dalgasının ventriküllere iletilememesi olarak tanımlanır. Tip II 2. derece AV blok ise sabit PR mesafesi ile iletilen P dalgalarından sonra bir P dalgasının iletilememesi olarak tanımlanır. Tip I 2. derece AV blok çoğunlukla AV düğüm seviyesindeki bir bloktan kaynaklanırken, Tip II ikinci derece AV blok hemen her zaman AV düğümün distalindeki bir bloğa bağlıdır. Üçüncü derece (tam) AV blokta ise hiçbir atriyal aktivite ventriküle iletilemez, ventrikül ve atriyumlar birbirlerinden bağımsız olarak depolarize olurlar. Bu yazıda, AV ileti bozukluklarının tipleri, temel patofizyolojik ve klinik özellikleri ile tedavileri tartışılmıştır.Anahtar Kelimeler: Birinci derece atriyoventriküler blok, ikinci derece atriyoventriküler blok, atriyoventriküler tam blok, kalıcı kalp piliTurkiye Klinikleri J Int Med Sci 2006, 2(24):15-20
|
|
|
|
|
